Biogram Postaci z tego okresu
 Stefan Jaracz      Stefan Jaracz, wizerunek na podstawie fotografii Karola Pęcherskiego z 1932 r.

Stefan Jaracz  

 
 
1883-12-24 - 1945-08-11
Biogram został opublikowany w latach 1962-1964 w X tomie Polskiego Słownika Biograficznego.
 
 
 
Spis treści:
 
 
Biogram naukowy jest dostępny wyłącznie w drukowanej wersji PSB. Zapraszamy do zapoznania się z innymi dostępnymi materiałami.
 
 
 

  

 
 

Powiązane zdjęcia

 

Kalendarium

1883

24 XII

przychodzi na świat w Żukowicach Starych koło Tranowa, jako syn nauczyciela wiejskiego
1895

rodzi się jego brat Józef, który w przyszłości również zostanie aktorem
1900

uczy się w gimnazjum w Tarnowie i nawiązuje współpracę z prasą socjalistyczną  
1901

trafia do gimnazjum w Jaśle po wydaleniu z gimnazjum w Tarnowie za działalność radykalno-patriotyczną
1903

zdaje eksternistycznie maturę w gimnazjum w Bochni
1904

przez dwa semestry studiuje na UJ prawo, historię sztuki, polonistykę i przyrodę, zarabiając na utrzymanie pracą korektora w prasie

15 IX

debiutuje na scenie w roli Opryszka w sztuce „Karpaccy górale” w Teatrze Ludowym w Krakowie
1905

zostaje zaangażowany do teatru Edwarda Rygiera z Poznania, występującego wtedy w Krynicy
zostaje zaangażowany do poznanskiego teatru Edwarda Rygiera, występującego wtedy w Krynicy
1906

gra w teatrze Rygiera w Poznaniu
1907

odbywa służbę wojskową w armii austro-węgierskiej
1908

zostaje zaangażowany do teatru Aleksandra Zelwerowicza w Łodzi
1911

przeprowadza się do Warszawy, gdzie występuje w Teatrze Małym
1912

debiutuje w filmie „Obłąkany. Dramat w Tworkach”
1913

rozpoczyna występy w Teatrze Polskim w Warszawie

gra bankiera w filmie „Wykolejeni”
1914

w filmie „Bóg wojny” gra rolę Napoleona Bonaparte
1915

zostaje przymusowo ewakuowany do Rosji
1916

występuje w Teatrze Polskim w Moskwie, którego dyrektorem jest Arnold Szyfman

rodzi mu się córka Anna, która w przyszłości także zostanie aktorką
1917

gra w Teatrze Polskim w Kijowie
1918

występuje w Nowym Teatrze Polskim w Kijowie

powraca do Warszawy, gdzie będzie występować w Teatrze Polskim  

21 XII

jednym z założycieli Związku Artystów Scen Polskich
1921

zaczyna występy w Reducie Juliusza Osterwy

gra w filmach „Cud nad Wisłą” i „Za winy brata”,
1923

gra w teatrze Rozmaitości i występuje w filmie „Niewolnica miłości”
1924

rozpoczyna występy w Teatrze Narodowym w Warszawie

gra w filmach: „O czem się nie mówi”, „Skrzydlaty zwycięzca” i „Śmierć za życie. Symfonia ludzkości”
1925

występuje w filmie „Iwonka”
1926

próbuje popełnić samobójstwo z powodu depresji,  alkoholizmu, licznych skandali i konfliktów z dyrektorami teatrów  

wiąże się z teatrem Polskiego Radia i ten związek przetrwa aż do wojny
1927

występuje gościnnie w Teatrze Polskim w Poznaniu

gości na scenie Teatru Wielkiego we Lwowie

27 IX

żeni się z aktorką Jadwigą Daniłowicz-Strzelbicką

występuje w wędrownym teatrze, odwiedzając dziesiątki miast, bo z powodu alkoholizmu i konfliktów, nikt w Warszawie nie chce go zatrudnić
1928

gra w filmach „Pan Tadeusz” i „Przedwiośnie”
1929

występuje w filmach „Dróżnik nr 24” i „Ponad śnieg”
1930

08 XI

otrzymuje Krzyż Oficerski Order Odrodzenia Polski

zakłada w Warszawie własny Teatr Ateneum

gra ojca Piotra w filmie „Uroda życia”
1932

występuje w filmach: „Bezimienni bohaterowie”, „Biała trucizna” i „Księżna łowicka”
1934

gra w filmach: „Kocha, lubi, szanuje”, „Młody las” i „Przebudzenie”
1935

01 VII

 dostaje Złoty Krzyż Zasługi, a w Teatrze Wielkim odbywa się jubileusz 35-lecia jego pracy artystycznej

05 XI

otrzymuje Złoty Wawrzyn Akademicki
1936

na Zjeździe ZASP-u wygłasza referat o pracy aktora

występuje w filmach: „Jego wielka miłość”, „Pan Twardowski” i „Róża”
1938

słuchowisko „Obrona Sokratesa” z jego kreacją w tytułowej roli staje się pierwszym wielkim sukcesem aktorskim w dziejach polskiego radia
1939

gra w Teatrze Miejskim w Lublinie, do którego schronił się po wybuchu wojny

po powrocie do Warszawy, występuje już tylko jako recytator  
1941

po likwidacji przez podziemie kolaboranta Igo Syma, zostaje aresztowany przez Gestapo  i osadzony na Pawiaku

05 IV

zostaje wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau

15 V

zostaje zwolniony z obozu ze względu na bardzo zły stan zdrowia
1942

mieszkając  w Wawrze, Świdrze a potem w Otwocku, bierze udział w pracach Tajnej Rady Teatralnej
1944

przyjeżdża na krótko do Lublina, chcąc wziąć udział w organizacji teatru powojennego
1945

 pisze swój głośny list, nazwany „Testamentem Jaracza”, nawołujący do zachowania umiaru w ocenie postaw wojennych aktorów 

11 VIII

umiera na gruźlicę gardła w sanatorium Otwocku

14 VIII

zostaje pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Chmura tagów

 
Za treści publikowane na forum Wydawca serwisu nie ponosi odpowiedzialności i są one wyłącznie opiniami osób, które je zamieszczają. Wydawca udostępnia przystępny mechanizm zgłaszania nadużyć i w przypadku takiego zgłoszenia Wydawca będzie reagował niezwłocznie. Aby zgłosić post naruszający prawo lub standardy współżycia społecznego wystarczy kliknąć ikonę flagi, która znajduje się po prawej stronie każdego wpisu.

Media

 
 
     
Uzywamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.
Informację o realizacji Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) przez FINA znajdziesz tutaj.